خاطرات پرنسس مرسانا از روز تولد تا ..........

شیر خوردن مرساناجون به دست خودش ( دخترم از همون اولش هم مستقل و شیرزن بودی نفسم ) و به دست بابایی جونی .  ...

ببخشد عشقم چون تمام خاطراتتو دارم برات مینویسم مجبورم این عکسو هم بزارم . عکس نافته که باید بعداز چندروز بند ناف خشک بشه و بیفته که ............ در ساعت یک و سی دقیقه بامداد دوشنبه 94/4/1 ناف نرساناجون افتاد  ...

خیلی وقت بود که رو اسم نی نی مون فکر میکردیم که بعداز تحلیل و تفسیر های بین من و بابایی و کلی حساسیت اسم عشقمون و گذاشتیم مرسانا . چون هم خود اسم وهم معنیش برامون خیلی مهم بود . بابایی همون روز اول بعد از به دنیا اومدن مرسانا و تایید این اسم توسط مامانی رفت دنبال شناسنامه پرنسس کوچولو و بالاخره روز چهارشنبه 94/3/24 حدودا ساعت ده و نیم صبح شناسنامه جیگر پرنسس مرسانا رو آورد . الهی هزاران بار شکر به خاطر وجود این دختر ناز . امیدوارم عمرت هزار سال بشه عزیز دلم   اینم خمیازه خوشگل مرسانا جون و خواب نازش و دست و پای کوچولوش که دو سه روزه بود      ...

این عکس مرسانا در بعدازظهر روز یکشنبه 94/3/24حدود ساعت 2 بعدازظهر زمانیکه از بیمارستان ترخیص شدیم و خونه مادرجون ( مامان مامان سمیرا ) اومدیم . بابایی سعید برای دخمل کوچولوش یه ببیی خوشگل گرفته بود و وقتی اومدیم خونه مادرجون زیر پاهات قربونی کرد . البته از ذوق و شوقی که داشتیم از ببیی فقط فیلم گرفتیم و عکس نگرفتیم . مرسانا جونم ورودت به دنیای بیرون از بیمارستان و تبریک میگم . دخترم امیدوارم این دنیای پر از رمز و راز برات فقط و فقط شادی و نشاط و خوشبختی داشته باشه . و همیشه خاطرات خوب و شیرین پیش روت باشه زندگی من . آمین  ...

            عزیز تر از جانم وقتی تورا این چنین معصومانه در کنارم میبینم انگار خداوند همه زیباییها و خوشبختیهای دنیا را مثل برفهای بلورین زمستانه بر سرم میریزد . خدایا از معجزه ات سپاس گزارم . مرسانا جون 94/3/23 شب در بیمارستان در کایت مخصوص نوزادان در کنار مامانی  ...

  جونم واستون بگه که : قبلا هم گفتم که من مرسانا جونم که  در تاریخ94/3/23 صبح روز شنبه ساعت 11 صبح در بیمارستان امیر  ماز ندرانی ساری به دست دکتر رویا بیات چشم خوشگلم و به این دنیا گشودم . ( البته دکتر اصلی من از وقتی که فندق بودم تا روزی که به دنیا بیام دکتر سپیده پیوندی بود ولی روز تولدم این خانم دکتر در ایران نبودن و به سفارش خودشون منو به دست دکتر بیات سپردن .) خلاصه ؛ داشتم میگفتم : چشم خوگشلم و به روی این دنیای زیبا بازکردم و صدای گریه ام تو سکوت بیمارستان پیچیدو به قول مامان سمیرا گرمای نفسم زندگیشونو آروم کرد    اینو هم بگم که :::::  وزن تولدم 3/820 - قدم 50 - دور سرم 35 بود . حالا من ...

حالا من مرسانا ژون جیگر طلای مادرخانمی و اقای پدر قدم خوشگلم و گذاشتم تو زندگیشون و شدم نورچشمیشون . راستش و بگم انقده دوستم دارن که صدای تپش قلبشونو و وقتی منو بغلی میگیرن میشنوم ولی زبونی ندارم که بگم چون من امروز تازه 5ماه و 18 روزمه و هنوز بلد نیستم حرف بزنم . تازشم انقده ناناش و خوشگل میشم هرروز که مامانی بابایی ژونی میخوان منو بخولن . فالا بوخودا  ...